Elbow menn

Elbow menn frá Manchester eru komnir með nýtt stykki og hér er ljómandi biti af því sem heitir Charge.

Forgangsröðun

Svona ef maður hugsar til þess hvað matur er mikilvægur fyrir fólk þá er skrítið að hugsa til þess að engir minnisvarðar eða styttur eru til af þessum lífsnauðsynlegu fyrirbærum. Það mætti alveg reisa styttu af banana og skrifa á platta hvaða lífsnauðsynlegu næringarefni banani hefur og hvað át á einum slíkum gerir mannfólki gott. 

Svo eru íslenskar götur oft nefndar eftir einhverjum körlum og stöðum úr íslendingasögum. Væri eitthvað verra að hafa Brokkolístræti 10 eða gulrótargötu 23?

Það má ekki taka þessum lífsnauðsynlegu afurðum móður jarðar sem sjálfsögðum hlut. 

Hér er vísindamaðurinn Sam Harris að tala um mikilvægi augnabliksins og leiðir okkur í gegnum Mindfulness hugleiðslu.

Ekki smart

Ég hef ekki enn séð ástæðu til að fjárfesta í svokölluðum smartsíma en eign á slíku tæki virðist hálfpartinn orðið eins algengt og fæðingarvottorð. Ég skil ekki hvað á að vera svona frábært og nauðsynlegt við þessa græju. Sjálfur vill ég leitast við að hafa líf mitt sem einfaldast og ég er handviss að svona sími mun flækja líf mitt, ekki gera það betra. Ég veit hvað internetið bíður upp á rosalega margt og bara það að hafa tölvu á heimilinu veitir aðgang að ógrynni af efni sem keppist um athygli manns. Ég get því ekki skilið hvað á að vera gott við það að vera alltaf tengdur við internetið eða alltaf vera með "vini" inni í þessu tæki. Ég þarf nú bara smá tíma fyrir sjálfan mig.

Kína er gott dæmi um land þar sem smart símar hafa tröllriðið öllu og það eru "allir" með smartsíma. Tískufyrirbrigði grassera einstaklega vel í þessari menningu þar sem samkeppni, og að vera "í hópnum" er sterk hvatning til hegðunar. Fólk einfaldlega vill ekki vera útundan. Og þetta er allt saman rosalega hagkvæmt fyrir fyrirtækin sem koma reglulega upp með nýja og betri tækni og sannfærir fólk um að þetta þurfi allir að eiga. Fólk hérna er yfirleitt frekar hissa á að sjá mig draga upp gamlan (og góðan) Nokia síma.

Ég er ekki sannfærður um að ég þurfi þetta tæki en ég er sannfærður að þetta tæki geri það að verkum að fólk er minna staðsett í tilteknu augnabliki og á færri raunveruleg samskipti við fólkið í kringum það. Ég vil frekar vera til í þessu augnabliki heldur en vera til á Wechat.

Temples - The Guesser

Flott hljóðið í þessum mönnum.

Hunger Games: Catching Fire

Þessi mynd fannst mér ekki byrja fyrr en hún endaði. Ég var ekki hrifinn.

The Dish (2000)

The Dish er áströlsk kvikmynd byggð á sönnum atburðum en myndin segir frá þeim mönnum (og gervihnattardisknum sem myndin er kennd við) sem unnu við að senda út sjónvarspsmerkið frá tungl-lendingunni árið 1969. Þrátt fyrir viðfangsefnið er myndin mjög jarðbundin, eitthvað sem einkennir jafnan ástralska kvikmyndagerð. Að mínu mati er þetta afar vel heppnuð, lítil mynd sem segir frá venjulegu fólki sem vann á bakvið tjöldin við að skapa söguna. Og ekki skemmir fyrir að Sam Neill er í húsinu og sýnir heillandi leik.